„დიდი პოეზია“ ორ ბიჭზეა, რომლებიც მოსკოვის გარეუბანში ცხოვრობენ და ინკასატორებად მუშაობენ. ისინი ახალგაზრდები, მარტოსულები არიან და მსოფლიოში მხოლოდ ერთმანეთი აქვთ. ისინი მთელ ცხოვრებას სხვა ადამიანებისთვის ფულის გადარიცხვაში ატარებენ. ისინი ესწრებიან პოეზიის გაკვეთილებს ადგილობრივ კულტურულ ცენტრში და უყურებენ მამლების ჩხუბს მიგრანტი მუშაკების საერთო საცხოვრებელში. მათი მცდელობები, პოეზია იპოვონ გარშემომყოფ პროზაულ სამყაროში, მათ იმ დასკვნამდე მიჰყავს, რომ ერთადერთი პოეტური ნაბიჯი, რისი გადადგმაც შეუძლიათ, ბანკის ძარცვაა. ფილმი არ არის სიტყვებზე ან რითმებზე. ის მეგობრობასა და ღალატზეა, ჩვენს მანკიერ და უცხო სამყაროზე, რომელშიც ყველა, ვინც ცდილობს იყოს გულწრფელი და თანმიმდევრული, საბოლოოდ გულუბრყვილო და სასტიკი ჩანს. ეს არის მარადიულ და გაუგებარ ძალაზე, რომელიც - ყველაფრის მიუხედავად - ჩვენს ცხოვრებას ასეთ მღელვარე, უცნაურ და მარტოსულს ხდის.