ბოლონია, 1960-იანი წლები. მიმო, ცხრა წლის ბიჭი მუშათა კლასის ოჯახიდან, მოუსვენარია და აშკარად მუსიკალური ნიჭი აქვს. როდესაც მას კიდევ ერთი ხუმრობის გამო სკოლიდან გარიცხავენ, დედა გადაწყვეტს, რომ ის ნაკლებად ცნობილ სიმღერის კონკურს „ზეკინო დ’ოროს“ კასტინგზე წაიყვანოს. მიმო კასტინგზე სხვადასხვა წარმომავლობისა და სოციალური სტატუსის მქონე სხვა ბავშვებთან ერთად გადის. შერჩევის შემდეგ, ახალგაზრდა მუსიკის მასწავლებელი, მარიელ ვენტრე, ბავშვებთან მუშაობას იწყებს.