პატარა ნიკოლაი რადიკალურად მემარცხენე ოჯახთან ერთად რიკინის ქალაქში გადადის საცხოვრებლად. მისი მამა, არქიტექტორი და კეთილი ხასიათის, წითურთმიანი გიგანტი, დარწმუნებულია, რომ „კოკა-კოლა კაპიტალიზმის შავი სისხლია“, ხოლო ბავშვები, უფროსებისგან თავისუფალი იდეებით გაჟღენთილნი, ცდილობენ საშობაო ვახშმის ჩაშლას „ძირს მშობლები!“ დემონსტრაციით, მაგრამ მათი აჯანყება ჩაცხრება, რადგან მშობლების ერთსულოვანი მხარდაჭერა ხვდება. პროტაგონისტის მემკვიდრეობით მიღებული მეამბოხეობა საქმეს კიდევ უფრო შორს წაიყვანს და კეთილშობილ გარეუბანში მხოლოდ ექვსი თვის ცხოვრების შემდეგ, ის უგუნურ პანკად იქცევა, რომელიც ზუსტად ესვრის ლუდის ბოთლს პირდაპირ მერს შუბლზე. ის, რაც თანამედროვე რუსეთში ტერორიზმად ჩაითვლებოდა, ყველა მისი შედეგით, თავისუფალ ნორვეგიაში იმ ახალგაზრდებს მიეწერებათ, „რომლებიც უბრალოდ ვალდებულნი არიან აჯანყდნენ“.