აუშვიცი, 1944 წელი. საულ აუსლანდერი ებრაელი პატიმარი და ზონდერკომანდოს წევრია. მისი მოვალეობაა განუწყვეტლივ ჩამოსული პატიმრების მოკლე მოგზაურობაში გაცილება. შემდეგ ის აშორებს მათი ყოფნის ნებისმიერ კვალს და ელოდება ახალმოსულებს. გაზის კამერაში გამვლელ ათასობით ადამიანს შორის ერთი რამდენიმე წუთით გადარჩება. საული მას თავის შვილად ცნობს და გადაწყვეტს, რომ ცხედარი სათანადოდ დამარხოს, რაც არ უნდა დაუჯდეს. ეს ახლა მისი ერთადერთი მიზანია სიკვდილის ბანაკის გამდნარ, უსიცოცხლო ჯოჯოხეთში. ცხედრის ღუმელიდან დაცვა, მისი დამალვა, რაბინის პოვნა - ყველა ეს დავალება პრაქტიკულად შეუძლებელი და გიჟურია ხორცის საფქვავის ფონზე, რომლის წისქვილის ქვებიც საულმა თავად უნდა გადააბრუნოს გადარჩენისთვის. ბანაკში აჯანყება მწიფდება, საული ძალიან დაუცველი ხდება, მაგრამ ის მხოლოდ შვილზე ფიქრობს... იმ შვილზე, რომელიც შესაძლოა არასდროს ჰყოლოდა.